Kısa bir gezi, net hikâyesi olmayan benzer fotoğraflarla dolu bir telefon bırakabilir. Küçük bir fotoğraf günlüğü, günü anlatan beş farklı kare seçmeyi önerir. Bu bir yarışma veya fotoğraf çekmeye katı sınır değildir. Gerçekten neyi saklamak istediğinizi fark etme yoludur.
Daha geniş bir görünümle başlayın
İlk kare yeri tanıtır: sokak, meydan, park veya yolda pencereden görünüm. Her şeyi dahil etmeye çalışmayın. Ölçek ve ruh halini aktaran bir sahne seçin, kenarlarda nelerin göründüğünü fark edin.
Yer kalabalıksa geniş fotoğrafı başka zamana bırakın veya bir cephe kullanın. Hikâyeniz en ünlü yerle başlamak zorunda değildir.
Bir ayrıntı ve mola bulun
İkinci kareyi küçük bir şeye ayırın: kapı deseni, duvardaki ışık veya bankın biçimi. Üçüncüyü güne ritmini veren bir mola için kullanın; örneğin defterli bir masa veya yürüyüşün sakin bir bölümü.
Bu görüntüler, bir yerin hissini tekrar eden genel görünümlerden daha açık geri getirebilir. Kusursuz sahne yaratmak için her şeyi yeniden düzenlemeniz gerekmez.
- Ortamı tanıtan daha geniş bir görünüm.
- Dikkatinizi çeken bir ayrıntı.
- Gün devam etmeden önce bir mola.
- Yolculuk ve bir kapanış karesi.
Saygılı fotoğraf çekin
İnsanlar kendiliğinden günlüğünüzün parçası değildir. Tanınabilir bir portre için izin isteyin ve yanıt hayırsa başka konu seçin. Müze ve diğer alanlardaki fotoğraf kısıtlamalarına uyun.
Geçiş yolunu kapatmayın veya yasak olan ya da risk yaratabilecek yerlerde fotoğraf çekmeyin. Başkalarını düşünmek yürüyüşü herkes için daha rahat kılar.
Sonradan birkaç sözcük ekleyin
Dinlendikten sonra fotoğrafları seçin ve her birine tek cümlelik açıklama yazın. Anın neden önemli olduğunu anlatın: aceleyi bıraktığınız bir yer, gün boyu tekrar eden bir renk veya ayrılmadan önce son bakış.
Beş karenin teknik açıdan kusursuz olması gerekmez. Gezinin size ait hâlini korurlar. Bir ay sonra bu küçük seçki, sırf bir yer genellikle fotoğraflanıyor diye çekilmiş yüz görüntüden fazlasını söyleyebilir.
← Dergiye dön
